

Wandelen in de bergen saai voor kinderen? Niet als je een beetje goed voorbereid op pad gaat! In Saalbach-Hinterglemm bijvoorbeeld doen ze er alles aan om een bergwandeling voor kids ook leuk te maken. Wij gaan op avontuur met clown Montelino op de Kohlmais. Spannend en zeker niet saai…
Vakantie in Oostenrijk betekent zeker minimaal één keer een bergwandeling maken. Dat zo’n wandeling helemaal niet suf of saai is, bewijst ons dagje op de Kohlmais in Saalbach-Hinterglemm wel. Op de website www.saalbach-hinterglemm.nl hadden wij een leuke tip gevonden, de Montelino’s Erlebnisweg: “Tussen het berg- en tussenstation van de Kohlmais-kabelbaan liggen er veel leuke spelstations op je te wachten. Houd je van verhalen en fantastische avonturen? Duik dan in het wonderbaarlijke verhaal van de kleine clown "Montelino" die niet meer kon lachen ... Hoe dat zo kwam? We verraden het in het kort: Montelino verwaarloosde zijn vrienden en speelgoed... op een dag waren al zijn vrienden verdwenen en zijn speelgoedkist was leeg. Daar werd de kleine clown Montelino vreselijk verdrietig van en hij kon niet meer lachen. Dan is er dringend hulp nodig! Grijp een lege speelgoedkist en volg de wijze uil, klim in de gondel, ga omhoog naar boven naar de top van de Kohlmais, ren door het bos en de weilanden en zoek de vrienden en het speelgoed. Beleef een avontuur met spel en plezier op de toverberg. Lukt het je om de vrienden en het speelgoed van Montelino te vinden?” Die uitdaging gaan wij aan…
Vanuit ons relaxte en nieuwe appartement op vakantiepark Landal Rehrenberg in Viehhofen is het een kwartiertje rijden naar de gondellift van de Kohlmais. Bij het zien van de liftjes staat onze zoon Mees (3,5 jaar) te springen van opwinding. Even later als hij daadwerkelijk het gondelbakje in moet stappen vindt hij het een stuk minder leuk. Maar het went snel! De lift brengt ons via het ‘mittelstation’ in zo’n tien minuten naar een hoogte van 1794 meter. Wat een uitzicht over en op andere groene – met hier en daar een plukje sneeuw – bergtoppen. Beneden onderaan de lift heeft het clowntje Montelino ons al toegesproken en de opdracht vertelt, hier bovenaan de lift zien we weer dit gezellige clowntje. Onze wandeling, met avonturen en opdrachten van Montelino, kan beginnen. Dochterlief van 4 maanden is ook mee. Zij ligt in de wandelwagen, want in de informatie hebben wij gelezen dat ‘Der Montelino’s Erlebnisweg ist mit Kinderwagen begehbar’. De eerste speeltoestellen zijn in beeld en Mees gaat direct lekker spelen. De opdrachten vergeet hij helemaal. Wellicht ook omdat je uit diverse talen (Engels, Italiaans, Duits) kunt kiezen, maar Nederlands niet voor handen is. Langzaam dalen wij over een pad van drie kilometer naar het ‘mittelstation’. Steeds is er een leuke onderbreking met kleurrijke speeltoestellen, klimhuisjes, een glijbaan én natuurlijk een fijne Almhut. Er lopen bokjes, er is een koud (berg)meertje waar je de voeten even kunt koelen, er zijn speeltoestellen en er valt natuurlijk iets te drinken. Wij rusten uit op comfortabele stoelen en de kleine man speelt er lustig op los. Ideaal zo’n bergwandeling. Maar we moeten nog iets afdalen naar het ‘mittelstation’. Dus veters weer vast en wandelen maar. Alleen, het pad heeft opeens wel veel losse kiezels en het is een stuk steiler. Dit klopt niet, daar zijn we snel achter. Terug naar de Almhut, waar we niet links maar rechtsaf de Erlebnisweg moeten volgen. Oeps, en over een klein half uur vertrekt de laatste lift vanaf het ‘mittelstation’, dat wordt spannend of we het gaan halen.
We lopen gelijk op met een andere familie met twee oudere kinderen. Om de vaart er in te houden steken we een stukje van de wandeling af en helaas kunnen we niet meer bij alle opdrachten en speeltoestellen stoppen. Mees en dan andere kids glijden in het bos nog van een lange glijbaan af, terwijl wij voorzichtig de kinderwagen tussen de bomen door manoeuvreren. De zon straalt in de blauwe lucht en wij zijn wel even blij met wat schaduw. Het ‘mittelstation’ is in zicht… en daar gaat om 16.45 uur onze laatste gondel naar beneden! Nee… de lift gemist. Samen met de andere familie zetten wij onze schouders eronder en vervolgen het pad, naar beneden. Gelukkig blijft het pad goed, verhard met kleine steentjes (dus met de kinderwagen is het te doen). Mees is iets minder enthousiast geworden. Logisch, want we zijn al zo’n twee uur onderweg. Bovendien, wij zijn geen getrainde bergwandelaars. De andere familie loopt vaker over bergen en zij gaan in een rechte lijn naar beneden, door het gras, springend over bergstroompjes. De wandeling is eigenlijk prachtig. Soms een stukje door naaldbossen, dan weer tussen groene weides met hier en daar een koe. Van dichtbij zijn die koeien loeigroot! Ze maken indruk op Mees en eigenlijk wil hij niet langs deze dieren lopen. Maar als we vertellen dat deze koeien zijn koeienkaas (zo noemt hij smeerkaas) maken, dan zijn het leuke beesten. Toch, schrikken we even als de ‘baas’ (lees: stier) van de kudde indruk op ons wil maken en ons een stukje achtervolgt. Dat is pas avontuur! Dat hebben we op het bovenste deel van de berg niet beleefd, op de Erlebnisweg. Na dik een uur afzien – want zo’n lange wandeling hadden wij niet op de planning – komen wij in het centrum aan. De andere familie loopt een paar meter voor ons… veel sneller was hun pad dus niet. In de wintermaanden, als er veel wintersporters zijn, zal het hier in Saalbach-Hinterglemm best gezellig zijn. Nu is het redelijk uitgestorven. Dus op naar de auto, terug naar ons huisje.
Wij zijn moe, maar Mees heeft bedacht dat we nog wel even kunnen gaan zwemmen. Ons appartement bevindt zich namelijk in het hoofdgebouw van Landal Rehrenberg, waar ook het zwembad is gevestigd. Sterker nog, het ligt pal onder ons balkon. Er is namelijk een buitenbad en binnen ligt het bubbelbad. Het vakantiepark is tegen een berg opgebouwd (dat kan hier ook niet anders) waardoor er veel hoogteverschil is en wij dus op zowel het zwembad als op de speeltuin van de Bollo Club uitkijken. Het park is nu, in het voorseizoen rustig, maar de mensen verspreiden zich ook over het vakantiepark. Er zijn diverse panden met zo’n drie verdiepingen, waar de verschillende appartementen in zijn gevestigd. De ene met balkon, de ander met kleine tuin. Nu, half juni, is het rustig maar in de zomermaanden – en zeker in de winter – zal dit vakantiepark gezellig druk zijn. Pal naast ons appartement is Martins Bistro & Bar te vinden en wij hebben na deze lange wandeling wel een lekkere pizza verdiend. Voor 5,5 euro eten wij een houtgestookte pizza. Zalig, daar knapt een mens van op. De mascotte van Landal GreenParks, Bollo de beer, komt ook nog even kijken in Martins Bistro en Mees krijgt nog een klein zakje snoep. Moe blijkt Mees nog niet te zijn, want hij beloofd Bollo dat hij morgen komt knutselen in de Bollo Club. Maar nu gaat hij eerst nog even zwemmen…
Ook leuk om te doen:
De Abenteurerweg Berg Kodok: Herken de tekens en vind de tovermuts van de clown. De kobold Kodok heeft de muts gestolen! Bij 10 avontuurlijke speelstations moet je handigheid, kennis en moed bewijzen, want alleen op die manier ben je de gemene kobold Kodok de baas en kun je de muts naar de clown terugbrengen. De avonturenpas, waarin je je tekencode in kunt vullen, is bij het ticket voor de lift inbegrepen. www.kodok.at.
Käpt'n Hook recreatiebad met reuzenglijbanen. Het nieuwe openluchtzwembad van Saalbach.
Extra informatie: de Landal Ski Life brochure verschijnt in september weer. Landal Rehrenberg is vrij nieuw, maar nieuw komend seizoen zijn Landal Brandnertal (ski-in, ski-out) en Landal Chalet Matin tegenover de kerk middenin het dorpje Burserberg (Vorarlberg, Oostenrijk).
Nuttige websites:
www.saalbach-hinterglemm.nl
www.austria.info
www.landal.nl
Tekst en beeld: Marije Smit / www.schrijfster.com.