Reportages
Het onbekende Zuid-Italië: bereikbaarder dan ooit
Hoe is het in de hak en hiel van de Italiaanse laars voor tienerkids? Dit gebied, Zuid-Apulië, werd lange tijd vrijwel uitsluitend verkend door reizigers met veel tijd of voldoende geld voor lijnvluchten. Dit is kortgeleden veranderd dankzij de komst van diverse nieuwe verbindingen van budget-airlines. Daarmee kan een gezin met drie kinderen nu vaak aanzienlijk voordeliger naar Brindisi vliegen, dan zelf autorijden naar een vakantiebestemming in bijvoorbeeld Midden-Europa.
Tot voor kort genoot Brindisi vooral bekendheid als de havenstad waar rondreizende West-Europese studenten zo snel mogelijk inschepen richting Griekenland. Meestal reizen ze hierheen met de nachttrein. Zonde, want vanuit het vliegtuig imponeert het rode, ijzerrijke, landschap met wijn- en olijfgaarden en natuurgebieden. De kleur en weidsheid doen denken aan Australië. Deze dunbevolkte hak en hiel van Italië tellen maar een paar stadjes, overwegend monumentaal. De grotendeel nog onbebouwde kust toont vanuit de lucht maar hier en daar een kleine camping of een bescheiden resort/vakantie-appartementencomplex. Vaak pal aan zee. Waar vind je dat nog?
Jaren zestig allure en duurzaamheid
In één daarvan logeerden we in de meivakantie, namelijk in Residence Club Barbara in Ostuni Marina (www.residencebarbara.com). Door het open raam van ons appartement hoor en ruik je de branding, op zo’n 125 meter afstand. En dit alles zonder geluid van doorgaande wegen of van cafés, terrassen of naburige vakantiecomplexen. Het aan de zee grenzende, parkachtige terrein rondom de appartementen bevat een eigen rotsachtig strandje. Onze tienerzonen vinden het zeewater nog te koud, maar vermaken zich vele uren met het bekijken en vangen van het nog authentieke zeeleven tussen de rotsen. En dagelijks lopen onze kids een paar honderd meter langs de, grotendeels onbedorven kust, naar een baai met een zandstrand. Ook al zo’n plek met een aangename jaren zestig allure, waar voornamelijk ‘locals’ zonnen. Op het terrein van Residence Club Barbara brengen onze tienerzonen veel tijd door in het opvallend ruime, ruim 25 meter lange, zwembad of anders op de mooie tennisbaan. Voor een complex met niet meer dan ongeveer 20 appartementen zijn de faciliteiten zeer royaal en toch vriendelijk geprijsd. In het hoogseizoen biedt het ook kinderanimatie en bbq’s, enzovoorts. Ik heb er alle vertrouwen in dat het hier dan geen kermis wordt. Bedrijfsleidster Christina Gallo hecht aan zaken, zoals rust, duurzaamheid –het dak staat vol zonnepanelen-, respect voor de natuur en een vorm van properheid, die volgens haar samenhangt met haar Noord-Italiaanse herkomst.
Vlakbij, op nauwelijks vijf kilometer afstand, ligt het monumentale, witte stadje Ostuni, prachtig gelegen op een berg. Hier dwaal je door eeuwenoude slingerstraatjes om uit te komen op een middeleeuws verstild plein met de indrukwekkende 15e eeuwse kathedraal St Vito Martire. Niet zo groots als in Florence, maar diverse altaren en schilderingen zijn vrijwel net zo indrukwekkend. Zoiets heb je hier in mei vrijwel voor jezelf.
Aangenaam ouderwets Italiaans
Onze kids hebben echter vooral belangstelling voor de vele gelateria’s met aanlokkelijke bakken met vers, ambachtelijk ijs. Dit voor prijzen die doen denken aan die van de jaren negentig en met een bediening met ouderwets Italiaanse swung. Dit is eveneens het geval bij veel restaurants in deze Italiaanse uithoek.
Bezienswaardigheden genoeg, bijvoorbeeld monumentale kustplaatsjes, zoals Polignano a Mare met de Chisa Matrice, een kerk uit de 13e eeuw. Vele middeleeuwse slingerstraten leiden naar hoog op de rotsen gelegen uitkijkpunten op de woeste branding. Uniek is een restaurant in een open grot met zeezicht, die na zonsondergang kleurrijk wordt verlicht, namelijk Restorante Grotta Plazzese. Het hoort bij het hoog op de kliffen gelegen gelijknamige vier sterren hotel. Toch zijn de gerechten niet duurder dan in een gemiddeld restaurant in Rome. De tocht naar het grotrestaurant, via honderden traptreden, is voor de kids een attractie op zich. Een absolute aanrader.
Griekse en Syrische invloeden
Het binnenland van de hak en hiel is in veel grotere mate beïnvloed door volkeren uit omringende landen dan de rest van Italië. Dit deels door de Grieken die hier, in de late middeleeuwen, een aantal witte steden bouwden, waar een deel van de senioren nog steeds Grieks spreekt. Ook inwoners van Syrië beïnvloedden dit gebied in de middeleeuwen, vooral in de Vallei van de Trulli, tussen Ostuni en Cisternino. Hun erfenis zijn eeuwenoude boerderijtjes en huizen, beide voorzien van torentjes met een kegelvormig dak, gelijkend op een vrouwenborst. Deze zijn vooral te zien in Alberobello, dat op de Unesco Werelderfgoedlijst staat. Jammer dat het nogal toeristisch is.
Onderweg bezochten we ook Conversano, één van de mooiste monumentale plaatsjes van Italië, waar nieuwbouw vrijwel afwezig is. De kids zijn hier met name onder de indruk van het plaatselijke kasteel uit de 17e eeuw en wij, de ouders, van het bijbehorende schilderijenkabinet met werk van ondermeer P. Finoglio.
Veel optredens
Lecce is de beroemdste stad in de Italiaanse hak, ook wel de regio Salento genaamd. Deze plaats is het centrum van de Zuid-Italiaanse barok. Niet alleen veel kerken, zoals de beroemde Basilica di Santa Croce en oude overheidsgebouwen zijn overdadig versierd in dit Florence van het Zuiden. Ook veel monumentale woonhuizen tonen uitbundige krullen in het smeedwerk van de balkons en een royale hoeveelheid beeldhouwwerken. Dit alles vormt een bijpassend decor voor de vele theatervoorstellingen en optredens van popbands in de buitenlucht. Kortom, ook voor tienerkids is dit authentieke gebied zonder massatoerisme een prima bestemming.
Meer informatie: www.viaggiareinpuglia.it en www.regione.puglia.it en het Italiaanse verkeersbureau. www.enit.it
Tekst: Marjo Visser
Fotografie: CB Productions
ga terug naar : Reportages