Hedendaags gemis aan aardgeest

Weinigen zullen zich tijdens hun vakantie afvragen waarom een gebouw, een kerk, een terp,  of een poort staat waar ie staat. En waarom een weg loopt zoals ie loopt? Het antwoord is eigenlijk heel simpel: dat wordt bepaald door bestemmingsplannen. Bestemmingsplannen zijn echter recente uitvindingen want vroeger werden plaats en vorm door de natuur, de goden en de aardegeest bepaald. Onze voorouders baseerden hun leven op energiebanen, religieuze plaatsen en spirituele momenten. Daar behaalden ze verrassend aardige resultaten mee als je kijkt met welke wiskundige precisie zij construeerden en over welke astronomische en topografische kennis, zij beschikten. De moderne mens heeft het inzicht van onze voorouders verruild voor degelijke wetenschapsbeoefening en die heeft niets met aardgeesten en zo. Onze bezienswaardige geschiedenis wordt daarmee teruggebracht tot een honderdtal pagina’s met feiten in de reisgids.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

De alchemist Basilius Valentinus omschreef de energie in de aarde het als volgt: “De aarde is geen dood lichaam maar wordt bewoond door een geest. Deze geest is energie en wordt gevoed door de sterren en geeft deze af aan alle levende wezens”.

De Chinezen verstonden de kunst al om gebouwen te laten harmoniëren met deze aardgeest.

Met hun feng shui gaven zij het landschap vorm. Ook Europeanen richten hun landschap in, aan de hand van energiebanen totdat de Paus het in 1350 verbood. Desondanks blijkt de tuin van de Franse Zonnekoning  gebaseerd te zijn op de daar aanwezige energie. Deze werd gericht op Louis XIV opdat hij nooit zonder energie zou zitten.

In Nederland lopen wegen (energiebanen) naar oude dorpjes (Laren, Denekamp) en stadjes (Oldenzaal) vaak recht naar de kerk. Als het een grote of belangrijke kerk is, staat het altaar boven het centrum van het onderliggende energieveld. Daarnaast waren onze voorouders dol op de getallenleer van Pythagoras, Plato en de kabbala. Zo trokken de bouwmeesters een cirkel om het altaar en tekenden daarin een driehoek en een vierkant. De cirkel, de driehoek en het vierkant zijn het symbool voor de Goddelijke eenheid. De drie staat voor geest, de vier voor materie. Op het snijpunt van deze figuren staan opvallend grote zuilen die de basismaten van de totale kerk vormen. Dat de reisgids meldt dat het achterschip 500 jaar oud is, is een aardige ‘weetje’ maar niet meer dan dat. De levensopvatting van onze voorouders weerspiegelt zich in de vormgeving van de gebouwen en het landschap.Wij zijn  echter het contact verloren met deze wetenschap en beschouwen heilige of spirituele plaatsen als een aardig stuntje van de lokale VVV. Jammer, want daarmee blijft een schatkamer aan boeiende inzichten voor ons gesloten.

 

Maar in de laatste decennia is er in wetenschappelijke kringen enige onrust ontstaan omdat  onderzoeken er op wijzen dat er wel degelijk een energie in onze aarde zit waarmee wij contact kunnen maken. Met deze energie zouden onze voorouders de plaats hebben kunnen bepalen voor hun mysterieuze bouwsels.

Het bestemmingsplan vormt een steriel en praktisch landschap. Het landschap van de aardgeest weerspiegelt de spiritualiteit en kennis van onze voorouders.

 

 

ga terug naar : Binnenland